"...Εάν οι διαπραγματεύσεις σε τεχνικό επίπεδο πάρουν μάκρος και η συμφωνία πάει για Απρίλιο ή Μάιο, τα πράγματα δυσκολεύουν πολύ. Διότι ο υπάρχων κυβερνητικός σχεδιασμός θέλει τις εκλογές να γίνονται το 2019, καθώς σύμφωνα με τις εκτιμήσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ μόνο τότε η κυβέρνηση θα έχει αποκτήσει ένα πειστικό αφήγημα για να οδηγήσει τη χώρα στις κάλπες. Επομένως, εξηγούν κυβερνητικοί παράγοντες, η όποια περαιτέρω καθυστέρηση ένταξης της χώρας στο QE μπορεί να αποτρέψει την πλήρη έξοδο της χώρας στις αγορές τον Αύγουστο του 2018, διαδικασία για την οποία απαιτείται - σύμφωνα με οικονομικούς κύκλους - διάστημα τουλάχιστον ενός χρόνου. Εφόσον η χώρα δεν πετύχει εγκαίρως την έξοδό της στις αγορές με ένα εκτιμώμενο επιτόκιο γύρω στο 4%, τότε πιθανότατα θα αναγκαστεί ή να παρατείνει την παραμονή σε πρόγραμμα ή να μπει σε πιστοληπτική γραμμή στήριξης, κάτι που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θέλει οπωσδήποτε να αποφύγει...."

Από "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ" (πρωτοσέλιδο+εσωτερικά αναπτύγματα)
και τα "ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", πρωτοσέλιδο, 04-05/03/17

"ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 04-05/03/1

«Ναι σε όλα» για να αποφευχθεί ένα ακόμη Μνημόνιο
Η ασφυκτική πίεση του χρόνου και ο κίνδυνος να καταρρεύσει ο κυβερνητικός σχεδιασμός για έξοδο στις αγορές αναγκάζουν το Μαξίμου να βάλει πολύ νερό στο κρασί του

Της Βούλας Κεχαγιά

Πίσω από τις γραμμές και τα συμφραζόμενα διαγράφεται πλέον η ανησυχία της κυβέρνησης για το πώς, αλλά κυρίως το πότε, θα ολοκληρωθεί η συμφωνία με τους δανειστές. Ο χρόνος πιέζει ασφυκτικά το Μαξίμου, το οποίο γνωρίζει ότι το κλείσιμο της συνολικής συμφωνίας αποτελεί επί της ουσίας το μεγάλο σκαλοπάτι για την πρώτη δοκιμαστική έξοδο της χώρας στις αγορές. Με ενδιάμεσο σταθμό την ένταξη της χώρας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ. Εάν ένας κρίκος της αλυσίδας σπάσει, τότε ο συνολικός σχεδιασμός για έξοδο της χώρας από το Μνημόνιο τον Αύγουστο του 2018 ανατρέπεται...

Κι ενώ επισήμως το Μαξίμου διατηρεί ζωντανό τον στόχο της 20ής Μαρτίου για την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης, εμμέσως πλην σαφώς αφήνει να εννοηθεί ότι ο χρόνος ολοκλήρωσης του πακέτου της συμφωνίας παραμένει απροσδιόριστος. Η διαπραγμάτευση στο Χίλτον επιβεβαιώνει από το καλημέρα της επιστροφής των θεσμών την προκαταβολική αγωνία που είχε η κυβέρνηση για τις αξιώσεις των εκπροσώπων της τρόικας, καθώς οι πρώτες επαφές δείχνουν διάθεση αμφισβήτησης της ερμηνείας των αποφάσεων του Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου. Δηλαδή κατά κάποιον τρόπο αμφισβητείται η ρητορική του «για κάθε ένα ευρώ επιβάρυνσης, ένα ευρώ ελάφρυνσης».

ΝΑΙ ΑΛΛΑ... ΠΟΤΕ; Κυβερνητικά στελέχη στις κατ' ιδίαν συζητήσεις τους εκφράζουν περίπου τη βεβαιότητα ότι η συμφωνία θα κλείσει λέγοντας ότι αυτό είναι κάτι προδιαγεγραμμένο. Ομως εμφανίζονται διστακτικά στο να καθορίσουν το χρονικό πλαίσιο της ολοκλήρωσης. Για πρώτη φορά πριν από δύο ημέρες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος υπονόησε ότι είναι ο χρόνος που απαιτεί η διαπραγμάτευση το στοιχείο που απασχολεί την κυβέρνηση. Θεωρητικά, στο επόμενο Eurogroup το τεχνικό κομμάτι της αξιολόγησης θα μπορούσε μέσω του Staff Level Agreement να εγκριθεί. Τι γίνεται όμως με τη διαπραγμάτευση για τα πρωτογενή πλεονάσματα μετά το 2018 και την εξειδίκευση των μεσοπρόθεσμων μέτρων για το χρέος; Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί και οι εκπρόσωποι του ΔΝΤ με τις δηλώσεις τους περιπλέκουν την κατάσταση. Οι πληροφορίες λένε ότι Μέρκελ και Λαγκάρντ συμφώνησαν στα μεσοπρόθεσμα μέτρα που θα εφαρμοστούν μετά το 2018 για να ικανοποιηθεί μερικώς το ΔΝΤ και συγχρόνως εμφανίζουν τη γερμανίδα καγκελάριο να έχει παροτρύνει τον Ντράγκι να επιτρέψει την είσοδο της Ελλάδας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης. Σε ποιο βάθος χρόνου όμως; Το Μαξίμου δεν αποκλείει πλέον την πιθανότητα ένα κομμάτι των προαπαιτουμένων που θα κλειδώσουν τη δεύτερη αξιολόγηση να ψηφιστεί πριν από το Eurogroup. Αυτό ενδεχομένως να ζητηθεί από τους θεσμούς ως κίνηση καλής θέλησης από την ελληνική πλευρά. Ωστόσο, μια τέτοια εξέλιξη ανατρέπει την κυβερνητική γραμμή του «όλα ή τίποτα» με βάση την οποία τίποτα δεν έχει συμφωνηθεί εάν δεν έχουν συμφωνηθεί όλα.

ΤΙ ΣΥΖΗΤΗΘΗΚΕ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ (ρεπορτάζ Ρούλας Καλούρου, από την ηλεκτρονική "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"):Σε θέματα «τεκμηρίωσης» , τεχνικής φύσεως, αναλώθηκε και η σημερινή συνάντηση του υπουργού Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου με τους επικεφαλής των δανειστών και τη συμμετοχή του Γ. Χουλιαράκη και Εφής Αχτσιόγλου. Η απόσταση ωτόσο που χωρίζει τις δυο πλευρές παραμένει αγεφύρωτη, καθώς στη συνάντηση του Σαββάτου, που διεξήχθη σε δυο στάδια (υπήρξε μια δίωρη διακοπή 3-5 το απόγευμα), σύμφωνα με υψηλόβαθμο στέλεχος που συμμετείχε, συζητήθηκαν τεχνικά θέματα ως προς την αναγκαιότητα μέτρων ύψους 2% του ΑΕΠ για τα οποία επιμένει το ΔΝΤ, που ήταν και το αρχικό αίτημα με το οποίο έφτασαν οι δανειστές στην Αθήνα. Το αίτημα της ελληνικής πλευράς πως αυτό πρέπει να μειωθεί δεν έχει καταστεί εφικτό. Χαρακτηριστική είναι ότι διαφωνία στο πόσοι Ελληνες τελικά πληρώνουν φόρο εισοδήματος ή στο συνταξιοδοτικό ποια είναι τα πραγματικά στοιχεία για το ύψος της δαπάνης του ελληνικού δημοσίου, καθώς υπάρχουν διαφορές και «στοιχεία που δεν είναι συγκρίσιμα».Πρόκειται την πάγια θέση του ΔΝΤ το οποίο υποστηρίζει ότι στη χώρα μας η πλειονότητα των πολιτών δεν πληρώνει φόρο καθώς καλύπτεται από το υψηλό αφορολόγητο.Όσον αφορά στο ασφαλιστικό η διαφορά έγκειται στο ποια στοιχεία προσθέτει η κάθε πλευρά για να υπολογίσει το βάρος που σηκώνει ο κρατικός προϋπολογισμός.

Εάν οι διαπραγματεύσεις σε τεχνικό επίπεδο πάρουν μάκρος και η συμφωνία πάει για Απρίλιο ή Μάιο, τα πράγματα δυσκολεύουν πολύ. Διότι ο υπάρχων κυβερνητικός σχεδιασμός θέλει τις εκλογές να γίνονται το 2019, καθώς σύμφωνα με τις εκτιμήσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ μόνο τότε η κυβέρνηση θα έχει αποκτήσει ένα πειστικό αφήγημα για να οδηγήσει τη χώρα στις κάλπες. Επομένως, εξηγούν κυβερνητικοί παράγοντες, η όποια περαιτέρω καθυστέρηση ένταξης της χώρας στο QE μπορεί να αποτρέψει την πλήρη έξοδο της χώρας στις αγορές τον Αύγουστο του 2018, διαδικασία για την οποία απαιτείται - σύμφωνα με οικονομικούς κύκλους - διάστημα τουλάχιστον ενός χρόνου. Εφόσον η χώρα δεν πετύχει εγκαίρως την έξοδό της στις αγορές με ένα εκτιμώμενο επιτόκιο γύρω στο 4%, τότε πιθανότατα θα αναγκαστεί ή να παρατείνει την παραμονή σε πρόγραμμα ή να μπει σε πιστοληπτική γραμμή στήριξης, κάτι που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θέλει οπωσδήποτε να αποφύγει.

Ακόμη και στην περίπτωση που το ΔΝΤ αποφασίσει την παραμονή του στο ελληνικό πρόγραμμα με χρηματοδότηση ύψους 3-4 δισ. ευρώ σύμφωνα με τις υπάρχουσες εκτιμήσεις, λένε κυβερνητικές πηγές, το πρόγραμμα δεν θα παραταθεί, αλλά θα λήξει κανονικά στα τέλη του Αυγούστου του 2018. Υποστηρίζουν δε ότι για να αλλάξει η συμφωνία θα πρέπει κάτι τέτοιο να εγκριθεί από τα κοινοβούλια όλων των ευρωπαϊκών χωρών, όπως και ότι τριετής παραμονή του ΔΝΤ σ' ένα πρόγραμμα σύμφωνα με το καταστατικό του δεν έχει ποτέ εφαρμοστεί.

ΥΠΟΧΩΡΗΣΕΙΣ. Ο Αλέξης Τσίπρας λέει συχνά στους συνεργάτες του πως μολονότι διαφωνεί με το μείγμα πολιτικής που έχει προτείνει το ΔΝΤ, η κυβέρνηση αναγκάστηκε να κάνει υποχωρήσεις με στόχο την ολοκλήρωση της συμφωνίας που θα ανοίξει σταδιακά τον δρόμο προς τις αγορές. Οι υποχωρήσεις έγιναν με δεδομένη την αίσθηση πως και οι θεσμοί έκαναν υποχωρήσεις αποδεχόμενοι την πρόταση της κυβέρνησης να καθοριστούν αντισταθμιστικά μέτρα που θα επιφέρουν τη λεγόμενη δημοσιονομική ισορροπία. Ομως οι συζητήσεις με τους τροϊκανούς στο Χίλτον δείχνουν άλλες διαθέσεις, καθώς οι εκπρόσωποι των θεσμών μιλούν για παρανοήσεις που ίσως να έγιναν με βάση τις αποφάσεις του Eurogroup. Τα σημερινά δεδομένα της διαπραγμάτευσης πρακτικά μπλοκάρουν την πρόοδο της συζήτησης, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι την επόμενη εβδομάδα οι θεσμοί θα αναχωρήσουν άπρακτοι από την Αθήνα.

Ενα σαφές δείγμα πως θα υπάρχει κάτι χειροπιαστό στις διαπραγματεύσεις του οικονομικού επιτελείου με την τρόικα μπορεί να είναι πάντως η σύγκλιση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ ή και της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, καθώς τυπικά αυτά τα δύο όργανα θα πρέπει να ανάψουν το πράσινο φως για την ολοκλήρωση της συμφωνίας.

Ο ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ
Ηρεμία (πριν από την καταιγίδα) στην Κουμουνδούρου
Στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ επικρατεί μια περίεργη σιωπή σε σχέση με τις εξελίξεις. Η αρχική εκδοχή πως για κάθε ευρώ επιβάρυνσης θα ψηφιστεί ένα ευρώ ελάφρυνσης λειτούργησε καθησυχαστικά σε στελέχη και βουλευτές. Ομως τα αντιφατικά μηνύματα των δανειστών και οι σκιές που υπάρχουν ως προς την επικοινωνιακή διαχείριση της διαπραγμάτευσης δημιουργούν προβληματισμό. Οσοι γνωρίζουν τις ισορροπίες στο εσωτερικό της κυβέρνησης διαβεβαιώνουν πως δεν υπάρχει καμία πολιτική διάσταση για το ύφος και τον στόχο της διαπραγμάτευσης ανάμεσα στο Μαξίμου και τη Μητροπόλεως. Πρωθυπουργός και υπουργός Οικονομικών «έχουν άριστες σχέσεις» διαβεβαιώνουν αρμόδιες πηγές, εντοπίζοντας διαφορές που σχετίζονται με τον τρόπο επικοινωνίας στοιχείων της διαπραγμάτευσης στον άξονα πρωθυπουργικού γραφείου και υπουργείου. Εκ του αποτελέσματος φαίνεται ότι τις τελευταίες ημέρες την αποκλειστικότητα για τις διαρροές περί τη διαπραγμάτευση με τους εκπροσώπους των θεσμών έχει αναλάβει το υπουργείο Οικονομικών. 

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος περιορίζεται σε γενικευμένες διατυπώσεις ή διαψεύσεις, π.χ. δεν θα εφαρμοστούν μέτρα από το 2018, και αποφεύγει να μιλήσει για τεχνικές λεπτομέρειες. Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας φροντίζει σε κάθε ευκαιρία να επαινεί τη συμβολή της διαπραγματευτικής ομάδας και του ίδιου του Ευκλείδη Τσακαλώτου στις συζητήσεις με τους δανειστές και εμπιστεύεται απόλυτα τις επιλογές του υπουργού του. Παρ' όλα αυτά, από τα μάτια των βουλευτών της συμπολίτευσης δεν πέρασε απαρατήρητο το γεγονός πως στην πρόσφατη παρέμβαση του Πρωθυπουργού στη Βουλή, στο πλαίσιο της απάντησής του στον Βασίλη Λεβέντη για τα αποτελέσματα του Eurogroup στην Ωρα του Πρωθυπουργού, στα υπουργικά έδρανα δεν βρισκόταν ο Ευκλείδης Τσακαλώτος. Βεβαίως, ο αντίλογος είναι πως την προηγούμενη ημέρα ο υπουργός Οικονομικών έδωσε μια πρώτη γεύση για τις εξελίξεις παρεμβαίνοντας στην Ολομέλεια της Βουλής, ενώ την περασμένη Τρίτη - την πρεμιέρα της επανάκαμψης των τροϊκανών - βρέθηκε μαζί με τον Γιώργο Χουλιαράκη στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων να εξηγεί τι συμφωνήθηκε στο Eurogroup και ποιος είναι ο στόχος της διαβούλευσης με τους θεσμούς.

ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ. Σε ό,τι αφορά τη συμπεριφορά των βουλευτών, το Μαξίμου δεν δείχνει προσώρας πως έχει κάποια ιδιαίτερη ανησυχία. Πιστεύει ότι οι Κοινοβουλευτικές Ομάδες ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ είναι μπετοναρισμένες και ότι δεν θα δημιουργηθεί κάποιο πρόβλημα κυβερνητικής αστάθειας την ώρα της μεγάλης κρίσης, δηλαδή των ψηφοφοριών. Αυτό δεν σημαίνει βεβαίως ότι παρασκηνιακά δεν γίνονται συζητήσεις ψυχολογικής προετοιμασίας των βουλευτών για όσα πρόκειται να ακολουθήσουν. Η ομάδα Φίλη δεν δείχνει διατεθειμένη να δημιουργήσει προβλήματα και μάλιστα, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, το Μαξίμου δεν είχε κανένα πρόβλημα για την τοποθέτηση του πρώην υπουργού στην Επιτροπή Εξοπλιστικών της Βουλής κατόπιν δικής του επιθυμίας. Αλλωστε οι ισορροπίες με τους ΑΝΕΛ αποτελούν αντικείμενο χειρισμού του ίδιου του Πρωθυπουργού.

"ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 04-05/03/17

Από μια (λεπτή) κλωστή 

κρέμεται η αξιολόγηση
Η βεβαιότητα της κυβέρνησης για άμεση ολοκλήρωση της διαπραγμάτευσης θεωρείται παρακινδυνευμένη πρόβλεψη

Της 'Ελενας Λάσκαρη

Η διαπραγμάτευση με τους δανειστές βρίσκεται για μία ακόμη φορά σε οριακό σημείο. Κυβέρνηση και κουαρτέτο δεν έχουν καταφέρει να βρουν έως σήμερα σημείο επαφής ούτε καν στα προκαταρκτικά της δεύτερης αξιολόγησης και ο στόχος για επίτευξη συμφωνίας ώς το επόμενο Eurogroup κρίνεται και πάλι επισφαλής. Στο ίδιο έργο θεατές με την οικονομία να σκιάζεται από την αβεβαιότητα.

Οι διαφωνίες αναδείχθηκαν από την πρώτη στιγμή όπου επιχειρήθηκε να γίνει συζήτηση για τα δημοσιονομικά. Διαπιστώθηκαν, όπως αναφέρουν πηγές με γνώση των διεργασιών, «πολλές διαφωνίες τόσο για τα μέτρα όσο και για τα αντίμετρα, τόσο σε επίπεδο περιεχομένου όσο και στον χρόνο και τον τρόπο ενεργοποίησης των αντισταθμιστικών».

Το πολιτικό περιτύλιγμα για το μαχαίρι στο αφορολόγητο και τις συντάξεις τσάκισε ήδη από το βράδυ της Τρίτης, όταν η συζήτηση για τα δημοσιονομικά με το κουαρτέτο διακόπηκε πριν καλά καλά ξεκινήσει και η υπουργική ομάδα των διαπραγματευτών έφυγε σαν σφαίρα από το υπόγειο του Χίλτον.

Την επομένη επιχειρήθηκε νέα προσέγγιση και οι πρώτες επίσημες πληροφορίες για διαφωνίες βγήκαν στο προσκήνιο. Εκτοτε το θέμα παραπέμφθηκε στα τεχνικά κλιμάκια με στόχο την αναζήτηση μιας καταρχάς συμφωνίας πρώτα στο ύψος των μέτρων που πρέπει να ληφθούν ώστε να επιχειρηθεί ένα επόμενο βήμα προσέγγισης στη συνέχεια.

«ΑΜΟΙΒΑΙΕΣ ΥΠΟΧΩΡΗΣΕΙΣ». Το ενδεχόμενο αποχώρησης του κουαρτέτου χωρίς συμφωνία για μία ακόμα φορά δεν μπορεί να αποκλειστεί. Κυβερνητικές πηγές αναφέρουν ότι «το πιο πιθανό είναι να κλείσει τις επόμενες ημέρες το Staff Level Agreement με αμοιβαίες υποχωρήσεις», επιχειρώντας να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις που προκλήθηκαν από δηλώσεις ευρωπαίου αξιωματούχου για λαθεμένη «μετάφραση» της ελληνικής κυβέρνησης στο θέμα των αντιμέτρων.
Εκεί κρύβεται επί της ουσίας το κλειδί που μπορεί να επιταχύνει προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση τις εξελίξεις, αν και δεν πρέπει να παραγνωρίζεται και το χρονικό σημείο ενεργοποίησης των μέτρων.

Μετά το Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου, ο Γερούν Ντεϊσελμπλούμ, ανοίγοντας το παράθυρο επανέναρξης των διαπραγματεύσεων, είχε αναφέρει ότι η ελληνική κυβέρνηση θα έχει τη δυνατότητα να εφαρμόσει αναπτυξιακά αντίμετρα «εφόσον προκύψει δημοσιονομικός χώρος» μετά το 2018. Οπως είχε πει μάλιστα, αν θέλει η κυβέρνηση μπορεί και να τα ψηφίσει εκ των προτέρων. Η ενεργοποίησή τους όμως ήταν ξεκάθαρο από την αρχή ότι ήταν υπό αίρεση.

Οπως εξηγούσαν στη συνέχεια πηγές των δανειστών, η κυβέρνηση θα μπορούσε σε πλήρη συμφωνία με τους θεσμούς να προχωρήσει σε αναπτυξιακού χαρακτήρα αντίμετρα εφόσον το 2018 προκύψει πλεόνασμα μεγαλύτερο του 3,5% του ΑΕΠ εντός του δημοσιονομικού χώρου που θα δημιουργείται. Κυβερνητικά στελέχη κοινοποιούσαν κάτι εντελώς διαφορετικό. Μιλούσαν για 2% του ΑΕΠ μέτρα και 2% του ΑΕΠ αντίμετρα.

Πρώτο λάθος στη μετάφραση κατά την άποψη των δανειστών. Τα αντίμετρα θα έχουν την έκταση που προσδιορίζεται από την υπέρβαση του στόχου για το πλεόνασμα. Αν το 2018 κλείσει με πρωτογενές πλεόνασμα 4% του ΑΕΠ έναντι στόχου 3,5%, θα είναι το ανώτατο μισή μονάδα του ΑΕΠ.

Η δεύτερη εστία σοβαρών διαφωνιών ανέκυψε ως προς το μείγμα των αντιμέτρων. Πηγές των δανειστών αναφέρουν ότι αυτά θα πρέπει να έχουν «σαφή αναπτυξιακό προσανατολισμό, στοχεύοντας παράλληλα σε ενίσχυση δράσεων κοινωνικής προστασίας». Η κυβέρνηση όμως άρχισε να διατυμπανίζει λίγα λεπτά μετά την ολοκλήρωση του Eurogroup ότι θα υπάρξει μείωση κατά 30%-35% του ΕΝΦΙΑ, με ορισμένα στελέχη μάλιστα να αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο οι ελαφρύνσεις στον φόρο ακινήτων να έχουν ισχύ ακόμα και από το 2018. Απίθανο σενάριο κατά τους δανειστές ως προς τον χρόνο, ενώ η μείωση του ΕΝΦΙΑ δεν είναι μάλλον στις προτεραιότητές τους. Στην πρώτη γραμμή βρίσκεται η μείωση του φόρου για τις επιχειρήσεις και η μείωση των ανώτατων συντελεστών φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων. Η μείωση του ΦΠΑ είναι υπό συζήτηση.
Η τρίτη εστία διαφωνιών είναι το ύψος των μέτρων. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έβαλε νερό στο κρασί του κατεβάζοντας τον πήχη των απαιτήσεών του από το 2,5% του ΑΕΠ στο 2% ή από τα 4,5 δισ. ευρώ στα 3,6 δισ. Στην απαίτηση αυτή συντάχθηκαν παρά τις αρχικές διαφωνίες όλοι οι εκπρόσωποι των δανειστών.

Η ελληνική κυβέρνηση όμως επιδιώκει περαιτέρω μείωση του πακέτου. Υποστηρίζει και έθεσε στη διάθεση των τεχνικών κλιμακίων όλα τα διαθέσιμα στοιχεία ότι η περσινή υπεραπόδοση του πλεονάσματος (αντί για 0,5% του ΑΕΠ διαπιστώνεται πλεόνασμα το οποίο δεν αποκλείεται να αγγίξει ακόμα και το 3% κατά τους ελληνικούς υπολογισμούς) έχει διατηρήσιμα χαρακτηριστικά σε μεγάλο βαθμό και, επομένως, το πακέτο μέτρων μπορεί να μειωθεί έως και στο 1,5% του ΑΕΠ ή στα 2,7 δισ.

Το μείγμα των μέτρων είναι αδιαπραγμάτευτο από την πλευρά των δανειστών. Κατά το ήμισυ θα προκύψει από το μαχαίρι στο αφορολόγητο το 2019 και το υπόλοιπο από τις περικοπές στις συντάξεις το 2020.

ΤΣΕΚΟΥΡΙ ΣΤΟ ΑΦΟΡΟΛΟΓΗΤΟ. Η εικόνα που αποκομίζει κανείς συνομιλώντας με αρμόδιες πηγές είναι ότι η μείωση του αφορολογήτου σε επίπεδο ανάμεσα στα 5.000 και 6.000 ευρώ (επικρατέστερο σενάριο τα 5.900 ευρώ) είναι ήδη κλειδωμένη με παράλληλη αλλαγή στους φορολογικούς συντελεστές. Εκτός κι αν στραβώσει συνολικά η διαπραγμάτευση.

Οσον αφορά τις συντάξεις, το οικονομικό επιτελείο πασχίζει να βρει εναλλακτικούς τρόπους μείωσης της συνταξιοδοτικής δαπάνης χωρίς να κόψει την προσωπική διαφορά. Ενα τέτοιο εγχείρημα κρίνεται αδύνατο από γνώστες της κοινωνικής ασφάλισης. Χωρίς μαχαίρι στις συντάξεις δεν βγαίνει 1,8 δισ. ευρώ.

Η επόμενη γραμμή άμυνας της κυβέρνησης φαίνεται να είναι η σταδιακή κατάργηση της προσωπικής διαφοράς (μεταφράζεται σε μειώσεις των καταβαλλόμενων συντάξεων έως και 30%) με ορίζοντα πενταετίας, από το 2020. Προς το παρόν οι δανειστές ζητούν μαχαίρι μια κι έξω το 2020.
Προκειμένου να υπάρξει φως στο τούνελ της επιχειρούμενης συμφωνίας οι επικεφαλής του κουαρτέτου δεν θα πρέπει να αναχωρήσουν στις αρχές της επόμενης εβδομάδας όπως είναι προγραμματισμένο. Είναι διατεθειμένοι να μείνουν περισσότερο στην Αθήνα «αν υπάρξει μεγάλη πρόοδος» αναφέρει ευρωπαϊκή πηγή, σημειώνοντας όμως ότι «κάτι τέτοιο δεν φαίνεται με τα σημερινά δεδομένα».

ΑΛΛΑΓΕΣ ΓΙΑ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΜΠΛΟΚΑΚΙΑ
Αρχισαν να ξηλώνουν τον νόμο Κατρούγκαλου
Οπισθεν ολοταχώς ετοιμάζεται να κάνει η κυβέρνηση μετά τη μεγάλη γκάφα με τα μπλοκάκια και τις εφιαλτικές ασφαλιστικές εισφορές που έχουν φέρει σε απόγνωση χιλιάδες ελεύθερους επαγγελματίες, απειλώντας ευθέως πλέον και τα έσοδα του ΕΦΚΑ.

Το ξήλωμα του νόμου Κατρούγκαλου ξεκίνησε ήδη χθες με τροπολογία του υπουργείου Εργασίας, με την οποία αντικαθίσταται η πρόβλεψη υπολογισμού των νέων συντάξεων (από τον Μάιο του 2016) με βάση τον ανύπαρκτο δείκτη μισθών από τον δείκτη τιμών καταναλωτή, μια εξέλιξη η οποία ενδέχεται να οδηγήσει σε μεγαλύτερες των αρχικά προβλεπόμενων μειώσεις των συντάξεων.
Το επόμενο βήμα, κατά τις πληροφορίες, θα αφορά το ξήλωμα των διατάξεων για τα μπλοκάκια.
Οι υπέρογκες αυξήσεις στις εισφορές (διπλές εισφορές στην περίπτωση παράλληλης απασχόλησης που αμείβεται με μπλοκάκι), καθώς και οι δαιδαλώδεις διαδικασίες υπολογισμού τους που προβλέπει ο νόμος και μένουν πρακτικά ανεφάρμοστες, οδηγούν σε αναγκαστική αλλαγή πλεύσης.

Ενδεικτικό είναι ότι ακόμα δεν έχουν εκδοθεί ειδοποιητήρια για περίπου 150.000 ασφαλισμένους με μπλοκάκια, κυρίως λόγω αδυναμίας προσδιορισμού των νέων εισφορών. Παράλληλα στην αγορά εργασίας επικρατεί χάος, με χιλιάδες αμειβομένους με μπλοκάκια να παραμένουν απλήρωτοι από τις αρχές του έτους, είτε λόγω αδυναμίας εκκαθάρισης από τα λογιστήρια είτε εξαιτίας της υπέρμετρης αύξησης του συνολικού κόστους απασχόλησης, χωρίς να υπάρχουν τα αντίστοιχα κονδύλια. Στη δεύτερη κατηγορία εμπίπτουν χιλιάδες εργαζόμενοι που αμείβονται μέσω των Ειδικών Λογαριασμών Κονδυλίων Ερευνας (ΕΛΚΕ) με μπλοκάκια, είτε πρόκειται για δράσεις των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, είτε ερευνητικών ιδρυμάτων.

ΔΙΑΚΟΠΗ ΕΡΓΑΣΙΩΝ. Σε χρόνο παράλληλο, τα συναρμόδια υπουργεία Οικονομικών και Εργασίας έχουν θορυβηθεί από το κύμα διακοπών εργασιών που έχει κατακλύσει τις εφορίες από τις αρχές του έτους. Σύμφωνα με πληροφορίες που έχουν στη διάθεσή τους «ΤΑ ΝΕΑ», οι διακοπές εργασιών στις ΔΟΥ προσέγγισαν τις 30.000 στο δίμηνο Ιανουαρίου - Φεβρουαρίου. Ελεύθεροι επαγγελματίες κλείνουν μαζικά τα μπλοκάκια τους για να γλιτώσουν από τις εισφορές, αν και ο ρυθμός διακοπών φαίνεται να έχει μετριαστεί τις τελευταίες ημέρες. 

 
Η - μάλλον αναγκαστική - διέξοδος που έδωσε ο υφυπουργός Τάσος Πετρόπουλος, απαλλάσσοντας από εισφορές όσους αμείβονται με απόδειξη δαπάνης, μπορεί να μετριάζει την απειλή διόγκωσης της παραοικονομίας με μαύρη εργασία, σίγουρα όμως δεν αυξάνει τα έσοδα των ασφαλιστικών ταμείων που ήταν το ζητούμενο.

Η ΕΛΣΤΑΤ. Ωρες μετά την αιχμηρή ανακοίνωση της ΕΛΣΤΑΤ με την οποία η στατιστική υπηρεσία πετούσε το μπαλάκι των ευθυνών για την αδυναμία υπολογισμού των συντάξεων περίπου 50.000 ασφαλισμένων στο υπουργείο Εργασίας, κατατέθηκε στη Βουλή τροπολογία με την οποία ορίζεται ότι από τις 13 Μαΐου 2016 και έως το 2020 ο υπολογισμός των συντάξιμων αποδοχών θα διενεργείται με βάση τη μεταβολή του μέσου ετήσιου γενικού δείκτη τιμών καταναλωτή. Το πρόβλημα είναι ότι τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα είχε αποπληθωρισμό και όπως αναφέρουν ειδικοί της κοινωνικής ασφάλισης, ενδέχεται με την αλλαγή στη διάταξη να προκύψουν μεγαλύτερες μειώσεις στις νέες συντάξεις. Λύνεται όμως το πρόβλημα υπολογισμού των νέων συντάξεων.
Από το 2021 και μετά, με βάση την τροπολογία, η αναπροσαρμογή των συντάξιμων αποδοχών θα γίνεται με βάση τον δείκτη μεταβολής μισθών που θα υπολογιστεί από την ΕΛΣΤΑΤ, εφόσον καθοριστούν οι όροι από τα συναρμόδια υπουργεία.

Νωρίτερα η ΕΛΣΤΑΤ είχε εκδώσει μια αιχμηρή ανακοίνωση στην οποία ούτε λίγο ούτε πολύ τόνιζε ότι εξαρχής είχε ενημερώσει το αρμόδιο υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων πως ένας τέτοιος δείκτης δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον υπολογισμό των συντάξεων.
«Η ΕΛΣΤΑΤ, ανταποκρινόμενη στο αίτημα (που υπεβλήθη τον Νοέμβριο του 2016) για τον υπολογισμό του ανωτέρω συντελεστή, συνεργάστηκε με τους εκπροσώπους της ΓΓ Κοινωνικών Ασφαλίσεων και της Εθνικής Αναλογιστικής Αρχής» αναφέρεται στην ανακοίνωση, εξηγώντας ότι «το συμπέρασμα που προέκυψε είναι ότι οι διαθέσιμες στατιστικές της ΕΛΣΤΑΤ δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την κατάρτιση του εν λόγω συντελεστή, επειδή αυτός αποκλίνει από τον Δείκτη Κόστους Εργασίας που καταρτίζει και δημοσιεύει η ΕΛΣΤΑΤ. Η εν λόγω απόκλιση είχε επισημανθεί στην Εθνική Αναλογιστική Αρχή και στο πλαίσιο παλαιότερου αιτήματός της προς την ΕΛΣΤΑΤ σχετικά με την κατάρτιση του συντελεστή ωρίμασης για τον υπολογισμό των συντάξιμων αποδοχών, σε εφαρμογή του Νόμου 3863/2010».

Καταλήγοντας η ΕΛΣΤΑΤ σημειώνει ότι παρ' όλα αυτά, η αναφορά στην ετήσια μεταβολή μισθών περιελήφθη στον νόμο Κατρούγκαλου.

"ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ", 04/03/17